Niedokończone, bo dziś był bardziej dzień na rozmowy niż na pracę ;)
poniedziałek, 9 listopada 2015
niedziela, 8 listopada 2015
Instrukacja do pracy
I kolejny element, który staramy się wprowadzać do pracy, a jest elementem pracy w systemie daltońskim.
Praca z instrukcją:
Instrukcje są po to, żeby Dzieci mogły nabywać samodzielności i odpowiedzialności w działaniu.
Nauczyciel może się w tym czasie zająć jednostkami, które pomocy szczególnie potrzebują, a Dzieci, które są w stanie zrobić pracę, są dumne ze swojej zaradności,
Oto efekt:
Praca z instrukcją:
Instrukcje są po to, żeby Dzieci mogły nabywać samodzielności i odpowiedzialności w działaniu.
Nauczyciel może się w tym czasie zająć jednostkami, które pomocy szczególnie potrzebują, a Dzieci, które są w stanie zrobić pracę, są dumne ze swojej zaradności,
Oto efekt:
A.K-K
Plan dnia - plan daltoński
Kolejny post o systemie daltońskim, który pojawia się u nas w grupie.
Bardzo ważną w koncepcji daltońskiej jest wizualizacja procesu edukacyjnego. Wizualizacja czyli zobrazowanie, za pomocą ilustracji, piktogramów, napisów...
Cała koncepcja opiera się na 3 filarach:
- odpowiedzialności
- samodzielności
- współpracy.
I właśnie plan dnia to element, który można wprowadzać już od najmłodszych grup przedszkolnych. Ma on na celu przybliżenie i Dzieciom i Rodzicom, co będzie danego dnia działo się w przedszkolu.
Cele:
Oswajanie z programem dnia
Poczucie bezpieczeństwa i spokoju
Odpowiedzialność za proces edukacyjny
Kontrola czasu
Karty planu dnia to zarządzanie salą klasową
Wskazówki:
Obrazki wieszane nisko – dziecko dosięga i może samo je układać
W dwóch rzędach – ranek i popołudnie
Zapoznajemy dzieci z każdą karta po kolei
Wieszamy kartę po wykonaniu czynności – przy wprowadzaniu
Po etapie wprowadzania – wieszamy wszystkie karty jednocześnie dla danego planu dnia, przesuwamy strzałkę w ciągu dnia
Karta niespodzianki - wprowadza element tajemnicy, może to być jakaś specjalna wspólna aktywność
A oto i nasz plan:
Bardzo ważną w koncepcji daltońskiej jest wizualizacja procesu edukacyjnego. Wizualizacja czyli zobrazowanie, za pomocą ilustracji, piktogramów, napisów...
Cała koncepcja opiera się na 3 filarach:
- odpowiedzialności
- samodzielności
- współpracy.
I właśnie plan dnia to element, który można wprowadzać już od najmłodszych grup przedszkolnych. Ma on na celu przybliżenie i Dzieciom i Rodzicom, co będzie danego dnia działo się w przedszkolu.
Cele:
Oswajanie z programem dnia
Poczucie bezpieczeństwa i spokoju
Odpowiedzialność za proces edukacyjny
Kontrola czasu
Karty planu dnia to zarządzanie salą klasową
Wskazówki:
Obrazki wieszane nisko – dziecko dosięga i może samo je układać
W dwóch rzędach – ranek i popołudnie
Zapoznajemy dzieci z każdą karta po kolei
Wieszamy kartę po wykonaniu czynności – przy wprowadzaniu
Po etapie wprowadzania – wieszamy wszystkie karty jednocześnie dla danego planu dnia, przesuwamy strzałkę w ciągu dnia
Karta niespodzianki - wprowadza element tajemnicy, może to być jakaś specjalna wspólna aktywność
A oto i nasz plan:
Obrazki z netu, przyklejone na rzepy, czyli odklejamy i przyklejamy :)
A.K-K
sobota, 7 listopada 2015
Święto Niepodległości 11.11
Zbliża się bardzo ważne święto narodowe - święto odzyskania przez Polskę Niepodległości.
Bardzo ważnym jest, by uczyć Nasze Dzieciaki szacunku do kraju i tradycji.
Polecam ciekawy filmik, dla dzieci już od 2-3 roku życia:
POLAK MAŁY
A tu inspiracje na prace plastyczne związane z naszym krajem :)
Bardzo ważnym jest, by uczyć Nasze Dzieciaki szacunku do kraju i tradycji.
Polecam ciekawy filmik, dla dzieci już od 2-3 roku życia:
POLAK MAŁY
A tu inspiracje na prace plastyczne związane z naszym krajem :)
No i rozetki: trudniejsze i łatwiejsze:
Bo....
A.K-K
piątek, 6 listopada 2015
Kolaże z nauką części ciała - głowa
Dziś były zajęcia ćwiczące orientacje w schemacie ciała, a dokładniej głowy. Na rynku jest dostępnych wiele pozycji książkowych z ciekawymi wierszykami:
Wchodzi, wchodzi Stach na dach
Klaśnij, tupnij, raz i dwa. Zabawy ze śpiewem
Pokaż oko, pokaż nos. 102 wierszyki z gestami kształcące orientację w schemacie ciała
Wszystkie te pozycje napisała M. Barańska i są naprawdę godne polecenia.
My dziś uczyliśmy się piosenki "Plecy, brzuszek" z drugiej pozycji książkowej.
Następnie mówiliśmy sobie, które części ciała znajdujące się w obrębie głowy występują pojedynczo, w parze lub jest ich wiele.
I uczyliśmy się, że mamy usta, a nie buzię ;)
Następnie przyszedł czas na praktykę.
Stworzyliśmy takie oto portrety przedszkolaków.
Zdjęcia dzieci podzieliłam na 5 części: czoło, oczy, nos, usta, broda.
Następnie dzieci losowały i tworzyły kolaż.
Wyszło jak zwykle świetnie.
Potem rzeźbiliśmy w masie solnej :)
wtorek, 3 listopada 2015
Dzień teatru
Realizujemy w klasach program teatralny, którego celem jest zapoznawanie dzieci z kulturą obcowania z teatrem.
Dziś poznaliśmy osoby pracujące w teatrze, budowę tego przybytku, a na koniec wykonaliśmy swoja własną scenę :)
Dajemy drugie życie śmieciom ;)
Tydzień Świadomości Dysleksji
W Szkole, w której od niedawna pracuję, już kolejny rok z rzędu był obchodzony Światowy Tydzień Świadomości Dysleksji.
W związku z tym pokusiłam się o poprowadzenie warsztatów z Rodzicami o sztuce konstruowania gier planszowych.
Oto konspekt tego spotkania:
CELE WARSZTATÓW:
1. Zapoznanie z rolą gier planszowych w rozwoju dziecka
2. Uświadomienie Rodzicom funkcji spełnianych przez gry planszowe.
3. Zapoznanie z metodą tworzenia swoich własnych gier planszowych.
4. Integracja Rodziców i Dzieci podczas wspólnego tworzenia gry planszowej.
RAMOWY PLAN WARSZTATÓW:
1. Omówienie funkcji, jakie spełniają gry planszowe (kształcąca, poznawcza, motywacyjna, integracyjna, wychowawcza, projekcyjna, terapeutyczna).
2. Oglądanie przyniesionych gier planszowych – omówienie ich walorów edukacyjnych.
3. Zapoznanie z metodą tworzenia swoich własnych gier planszowych. (gra ściganka, odmierzanie pól, układanie wspólnej historii, rola kostki, tworzenie pionków)
4. Wspólne tworzenie gier planszowych na wielkich arkuszach papieru – praca Rodziców z Dziećmi.
5. Wspólne granie w wymyślone gry.
Uwierzcie, że zabawa była przednia - nie wiem, kto bardziej się wczuł - Rodzice czy Dzieci - ale na pewno ani jednym, ani drugim nie chciało się wracać do domu.
Następnego dnia, również w grupie zerówkowej stworzyliśmy naszą wspólną grę, która towarzyszyła nam przez cały tydzień. Każdy, w dowolnej chwili czasu wolnego mógł po nią sięgnąć i zagrać.
Poprosiłyśmy tez Dzieci, żeby przyniosły z domu swoje ulubione gry i spędziliśmy przemiły dzień na wspólnych rozgrywkach.
Oto nasze efekty:
Polecana literatura:
„Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier” Edyta Gruszczyk-Kolczyńska
Subskrybuj:
Posty (Atom)





















